Otomatik Sayaç Okuma Sistemi: Hayatımın Bir Parçası
Sabahın İlk Saatlerinde, Kayseri’nin Sokakları
Her sabah saat altıda uyanıp, Kayseri’nin hafif soğuk havasında güne başlamak alışkanlık haline geldi. Havadar bir sabah olmasına rağmen, pencerenin kenarından içeriye giren güneşin ışığı beni günün ilk ışıkları gibi hissettiriyor. O ışıkla birlikte, mutfağa yönelip çayı demlerken bir yandan da sabahın seslerini dinliyorum. Hava her zaman böyle sakin ve huzurlu olmuyor. Bir sabah, günlük işlerimi yaparken bir şey dikkatimi çekti. O kadar gündelik, o kadar sıradan bir şeydi ki, başta fark etmemiştim: Elektrik sayaçlarının okuma sistemi değişmişti.
Gözlerim Sayaçta, Aklım Bir Yerde
Evdeki bütün sayaçlar, daha önce her ay el ile okunurdu. Çalışan, okuyucu gelir, sayaçtaki sayıları kaydeder ve gidersiniz. Sadece tek bir kez o zorlu dönemi geçmek gerekir. Ama şimdi işler değişiyordu. Otomatik sayaç okuma sistemi hakkında duymuştum, fakat bu kadar yakın bir zamanda hayatımda yer bulacağını hiç düşünmemiştim.
Bir sabah, elektrik sayacımda okuma işlemi tamamlanmış bir not buldum. Ne tuhaf, diye düşündüm. Düşündükçe aklımda dalgalanan duygular birikti. Önce hafif bir hayal kırıklığı. İnsan, bu kadar fazla teknolojiye sahip bir dünyada bile bazen o eski, insana dokunan yöntemlerin daha sıcak olduğunu hissediyor. Bir mektup almak gibi, o eski telefonun sesini duymak gibi… Neyse ki, hislerim, teknoloji karşısında umutsuzca kaybolmuş bir yaşlı gibi gitmedi. Aslında, otomatik sayaç okuma sistemi sadece bana bir adım daha yakın gelmişti.
O Anki Heyecan
İlk başta, sistemin nasıl çalıştığını anlamadım. Teknolojiyi her zaman sevmişimdir, ama bir o kadar da içine girip keşfetmeyi tercih etmişimdir. Hadi dedim, bir bakalım. Otomatik sayaç okuma sistemi, evin dışında bir cihaz üzerinden veri topluyor. Bu cihazlar, sayacı okuduktan sonra bilgileri doğrudan elektrik şirketine iletiyor. Yani eskisi gibi bir kişinin gelip, el ile sayacın üzerindeki verileri okumasına gerek yok. Bir tıkla bütün bilgiler anında sisteme aktarılıyor. Bu düşünce bile bir heyecan dalgası yaratmıştı içimde.
Hesapları düşünmeye başladım. Ne kadar zamandır şikayet ettiğimi hatırlıyorum: “Sayaç okuma günü geldi, işlerimi aksatıyor, planlarımı bozuyor.” Bu sistem beni hep düşünmeye itmişti ama şimdi o kadar basit ve verimli olduğunu görmek, sevindirdi. Gerçekten de her şey çok daha pratikleşiyordu.
Hayal Kırıklığının Ardında Umut
Ama içimde bir başka duygu daha vardı. Bu teknolojinin ne kadar güvenli olduğu, doğru mu ölçüm yapıp yapmadığı soruları. Yine de o hayal kırıklığının ardından, bana bir umut veriyor gibiydi. Artık elektrik faturasını takip etmek, her şeyin ne kadar kullanıldığını bilmek daha kolay hale gelecekti. O kadar çok zaman harcadığımız detaylı hesaplamaların yerini, sadece birkaç saniyede bilgi alabileceğimiz bir sistem alıyordu. Başka hiçbir şeyin zamanımı bu kadar verimli harcayamayacağını düşündüm.
Teknolojinin İçindeki İnsan
Bir de hep şunu unutmamalıyız: teknoloji insan hayatını kolaylaştırmaya, yavaşlattıklarımızı hızlandırmaya, insana dokunmaya çalışıyor. Otomatik sayaç okuma sistemine olan kaygım biraz da buradan geliyor. Beni bazen yalnızlaştırıyor gibi hissediyorum. Ancak diğer taraftan bu, insanların hayatını kolaylaştıran bir şey. Sayacım okunduğunda bir uygulama üzerinden bildirim aldım. Artık günümüzde her şey bir dokunuş kadar yakın. Bu yeni sistemle ilgili yaşadığım duygularım, başlangıçtaki kararsızlığım, yerini sonunda bir nevi güven duygusuna bıraktı. Yavaş yavaş, teknolojiyi bu kadar içselleştirmek zor, ama işte hayat o kadar hızla ilerliyor ki, bir adım atmasak bile bu gidişin gerisinde kalacağız.
Son Söz
Kayseri’nin o ilkbahar sabahlarında, bir yudum çayı yudumlayarak, gelişen teknolojilere bir şans verdim. Otomatik sayaç okuma sistemi bir devrim değil belki, ama bir adım daha. Geriye bakınca, teknoloji ne kadar soğuk ve yabancı görünse de, zamanla birer dost haline gelebilir. Bu her şeyin hızlıca çözülebildiği dünyada, belki de hayatı daha basit ve hızlı kılmak, kaybedilecek zamanları geri kazanmak anlamına geliyor.